Over klimgeiten en scones

Inmiddels zijn we een paar dagen verder en zitten we bij Ellenbrea bij een kampvuurtje onder de sterrenhemel deze blog te schrijven. We hebben we al een mooi eindje op de Gibb River road gereden.

Terug gereden naar Kunnunura, boodschappen gedaan, kleding gewassen, de auto weer wat gereorganiseerd en hier en daar een schroefje vast gedraaid die los getrild was. In Kunnunura een fijne camping aan het meer met een heerlijk zwembad. Veel  vogels hier.  ‘s Avonds lekker gegeten in een pub. Arie een Beef stoofpotje en Linda een heerlijke burger, beiden met wat (heel erg zoute) frietjes. Echt lekker, maar om dit nu elke dag te doen….

De volgende ochtend nog de hele stad door gesjeesd op zoek naar gasflessen voor ons gas stelletje en de tank helemaal gevuld met diesel.

We gaan op weg naar El Questro, een prachtig gebied. We stoppen even bij de Emma George maar omdat het al te warm is besluiten we deze niet te gaan lopen. Het wordt ten zeerste afgeraden na 10.00u met de tocht te beginnen. We nemen hier wel een bak koffie die niet te zuipen was maar ons wel van de nodige cafeïne voorzag. Was ook nog de duurste koffie tot nu toe!  We komen op tijd aan bij Homestead El Questro waar we gaan overnachten. Grote camping, we staan dicht bij elkaar. Overigens is het op geen enkele camping druk. Het seizoen is echt bijna ten einde. Tot onze verbazing banjeren hier twee koeien over het terrein die het groene sappige gras van de besproeide camping komen eten. Midden in de nacht lig ik helemaal in een deuk omdat er een koe vlak langs onze tent heen loopt en de ander een stukje verder keihard staat te loeien.

Zaterdagochtend voor 6:00 uit bed om een zeer pittige kloof wandeling te gaan doen. Om 8:00 begon de wandeling. We konden niet met de auto tot helemaal aan de kloof komen omdat op  de weg er naar toe een meter water stond. Jodokus kan veel maar dit doen we hem toch niet aan. Dus hier parkeren we en gaan lopen verder. Het begin van de kloof is 500 meter lopen. De wandeling door de kloof is prachtig, we klimmen en klauteren over rotsen en waterstroompjes. Het wordt steeds groener met veel palmbomen. Aan het eind van een uur klauteren en klimmen wacht ons een pool met watervalletje waar we fijn konden zwemmen. Heerlijk om even af te koelen. De terugweg ging veel vlotter omdat we inmiddels waren bevorderd tot klimgeit en we een lift kregen van iemand voor de laatste 500 meter en door het hoge water. Leuk Australisch stel die wel een auto (met snorkel) had om hierdoor te kunnen.

Daarna picknicken en weer zwemmen bij de Zabadee hotsprings. Een paradijsje! Water was tegen de 30 graden, niet erg verfrissend maar wel lekker! Nadat we weer uitgerust waren nog een paar uurtjes doorgereden naar waar we nu zijn. De asfaltweg liep nog tot Homestadt Valley, daarna werd het een grindpad.

Ellenbrea station, waar we nu staan, wordt kennelijk nog gerund door nazaten van Engelsen. Ze maakten zelf scones met clotted cream  en jam.  Na onze incheck hier gelijk maar 2 van besteld, vergezeld door een heerlijk verfrissende ice-coffee. Toen we vroegen naar de wifi- password, bleek deze om 16:00 uit de lucht gehaald te worden. Je raad het al: het was net 16:00 geweest!! Helaas peanutbutter.

Na de gebruikelijke rituelen aan het eind van de dag zoals terrein verkennen, eten voorbereiden, daktent opzetten ( inmiddels binnen 20 minuten door 1 persoon!) en deze keer hout sprokkelen, Na  het eten douchen in een golf platen hutje onder de sterrenhemel en bij een kampvuur deze blog geschreven. Morgen eerst een korte wandeling hier op het terrein, en vervolgens naar Gibb station, een kleine 110 km verderop. Inmiddels als zo’n volleerde coureurs dat de teller regelmatig de 60- 80 km/ uur aangeeft! In Nederland niet zo speciaal, maar op een grindweg met ribbels en kuilen en doorwaadbare rivieren een best lekker pittig tempo. Daar zijn we wel van!!!